IN DE KERK. Aquarel, Carl Larsson, 1905
In het parochiehuis van de kerk in Sundborn bevindt zich een unieke collectie portretten, geschilderd door Carl Larsson. De schilderijen tonen mensen uit de streek en vormen een belangrijk onderdeel van het culturele erfgoed van Sundborn. Carl schenkt de collectie in 1916 aan de parochie van Sundborn, met als doel de kunstwerken voor het nageslacht te bewaren en de mensen uit de streek te eren.
ZELFPORTRET. Olie, Carl Larsson, 1916.
Carl Larssons zelfportret maakt deel uit van de collectie die Carl in 1916 aan de parochie van Sundborn schenkt. De portretcollectie siert het parochiehuis van de kerk van Sundborn.
In het parochiehuis van Sundborn worden twaalf portretten getoond, geschilderd door Carl Larsson, van personen die in het begin van de 20e eeuw betrokken waren bij het dorpsleven en de ontwikkeling ervan. U vindt hier de ambachtslieden en opzichters van de parochie, evenals proosten, lekenrechters en andere vooraanstaande personen – allen die Larsson wilde eren. Onder anderen proost Pettersson, luitenant-kolonel Linderdahl, schilder Persson en de boer en opzichter Forsberg van Sandsberg.
Vijf portretten, geschilderd in 1915, worden in mei 1916 aan de parochie van Sundborn geschonken. Op verzoek schildert Larsson in 1916 zijn zelfportret, evenals de portretten van de timmerman Arnbom (1915) en de schilder Persson (1913). In het voorjaar van 1918 vult hij de collectie aan met nog drie portretten van personen die volgens hem in een volledige verzameling van “verdienstelijke parochianen” thuishoren.
De portretten tonen mensen die belangrijke functies in de dorpsgemeenschap hebben vervuld en zijn zowel een geschiedenisles als een eerbetoon aan vriendschap en saamhorigheid. “Allen zijn zij mijn vrienden”. Tegenwoordig is de collectie eigendom van de gemeente Falun en biedt zij een unieke inkijk in het leven in Sundborn rond de eeuwwisseling van 1900.
Open zomer 2026: 6 juli–31 juli, 12–16 uur. Gratis toegang.
Let op: de parochiezaal kan gesloten zijn voor bezoek tijdens herdenkingsbijeenkomsten.
De portretten tonen de ambachtslieden en leiders van de parochie die zich hebben ingezet voor het bestuur en het gemeenschapsleven van het dorp.
Carl Fredrik Pettersson
De proost, 1905
Carl Oskar Persson
De schilder, 1913
Hans Arnbom
De timmerman, 1915
Erik Eriksson
De smid, 1915
Fredrik Forsberg
De boer, de opzichter en de soldaat, 1915
Pontus Linderdahl
Voorzitter van de gemeenteraad en luitenant-kolonel, 1915
Daniel Wretling
De lekenrechter en de veldwachter, 1915
Carl Fredrik Steinholz
Voorzitter van het gemeentebestuur, 1915
Carl Larsson
Zelfportret, 1916
Hans Svedberg
De districtsveldwachter, 1918
Samuel Söderberg
Het parlementslid, 1918
Gustav Hedström
De koster en de onderwijzer, 1918
DE PROOST C.F. Pettersson. Olie, Carl Larsson, 1905.
DE SCHILDER CARL OSKAR PERSSON. Olie, Carl Larsson, 1913.
DE TIMMERMAN HANS ARNBOM. Olie, Carl Larsson, 1915.
DE SMID ERIK ERIKSSON. Olie, Carl Larsson, 1915.
DE OPZICHTER FREDRIK FORSBERG. Olie, Carl Larsson, 1915.
Bij de opening van Liljevalchs kunsthal op 1 maart 1916 neemt Carl Larsson deel, samen met Anders Zorn en Bruno Liljefors. Daar toont hij de portretten van vier ambachtslieden, evenals die van de lekenrechters Linderdahl, Steinholz en Wretling. De drie lekenrechters worden in de tentoonstellingscatalogus vermeld als behorend tot “de parochie van Sundborn”.
Carl Larsson schrijft:
“Wij landlieden hebben werkelijk zowel God, kerk als priester nodig. Wij aanschouwen Gods wonderen van dichtbij, elke dag, en wij voelen ons geheel en al afhankelijk van zijn genade en zegen.”
De kerk van Sundborn is een kruisvormig houten gebouw uit 1755, gebouwd op de plek waar sinds het begin van de 17e eeuw al een eerdere kerk heeft gestaan. De kerk ligt prachtig aan het Toftanmeer en is een centraal onderdeel van de geschiedenis en het culturele erfgoed van de streek.
Tijdens een ingrijpende renovatie in 1905 leidt Carl Larsson de herinrichting van het interieur door het kleur te geven en te decoreren. Opvallende elementen zijn altaarengelen, een schildering van Johannes de Doper en wanddecoraties in de vorm van dennenloten en talloze bloemenguirlandes. Onder de decoratieve motieven valt de zogenoemde “Engelenschildering” boven het altaar op.
Carl Larsson ligt begraven op het kerkhof van Sundborn, samen met zijn vrouw Karin Larsson en andere familieleden. Het graf maakt deel uit van de cultuurhistorische omgeving van de streek en verbindt het leven, werk en de verbondenheid van de kunstenaar met Sundborn.
Wordt de droogte te lang, dan kruipen wij braaf naar het gebedenboek, en gaat alles volgens onze wens – min of meer, want tevreden worden wij nooit – dan zingen wij graag een lofpsalm.
“Toen onze kleine kerk enkele weken wegens en voor het overschilderen gesloten was, was de hele parochie als een vod – daaraan ziet men hoe noodzakelijk de kerk op het platteland is – zei Karin.”
DE OUDE KERK VAN SUNDBORN. Aquarel. Carl Larsson, 1896.
IN DE KERK VAN SUNDBORN. Aquarel. Carl Larsson, 1905.
